Dari Kota Seribu Menara

Kerajaan Perpaduan Mesir Dibentuk

2012-01-25T09:11:00.001+02:00

Dua hari sebelum tiba tarikh keramat bagi negara Mesir sempena memperingati Revolusi 25 Januari hari ini, telah berlangsung persidangan Parlimen pertama pasca thawrah. Jelas bahawa persidangan Parlimen pertama selepas Revolusi 25 Januari itu mendapat perhatian seluruh penduduk dunia yang ingin melihat kedudukan Mesir pasca revolusi. Persidangan tersebut memberi makna yang begitu penting terutamanya kepada rakyat Mesir selepas hampir 30 tahun hak demokrasi mereka dicabul oleh regim Mubarak.

Pada hari pertama persidangan, ia dipengerusikan oleh Dr.Mahmud Saqa dari Parti Wafd yang merupakan ahli Parlimen yang paling tua. Kerana mengikut perlembagaan Mesir, persidangan parlimen pertama hendaklah dipengerusikan oleh ahli Parlimen yang paling tua dari kalangan mereka.

Setelah selesai majlis angkat sumpah oleh semua Ahli Parlimen yang mewakili parti masing-masing, mereka telah membuat pembuangan undi untuk memilih speaker dewan baru bagi mengendalikan persidangan Parlimen pada hari yang seterusnya.

Setelah undian dijalankan oleh kesemua Ahli Parlimen, Dr. Muhammad Saad Katatni yang merupakan Setiausaha Agung FJP memenangi undian tersebut sebanyak 399 undi dan beliau telah ditabalkan sebagai speaker ke-46 dalam sejarah negara Mesir.

Di zaman diktator Mubarak, Dr Katatni pernah dipenjarakan dan diseksa bersama dengan Dr Mohamed Morsi dan Essam El-Erian.

Kerajaan Perpaduan Dibentuk

Di bawah Parlimen Mesir terdapat 19 buah Jawatankuasa yang perlu diisi oleh ahli-ahli Parlimen melalui perbincangan, antaranya ialah Jawatankuasa Hubungan Antarabangsa, Perumahan, Kesihatan, Hal Ehwal Agama, Belia dan Sukan, Kebudayaan.

Walaubagaimanapun, Parti Kebebasan dan Keadilan (FJP) yang merupakan parti paling dominan di dalam Parlimen setelah memenangi pilihanraya Dewan Rakyat sebanyak 235 kerusi atau 47.2% daripada 498 kerusi yang dipertandingkan hanya ingin meletakkan wakil mereka dalam 9 Jawatankuasa sahaja manakala bakinya lagi akan dibahagikan kepada 15 buah parti politik yang lain.

Begitu juga dengan perlantikan timbalan speaker dewan yang dipilih daripada Parti Wafd, Muhammad Abdul 'Alim Daud dan juga Parti Al-Nour, Asyraf Thabit yang merupakan daripada perikatan politik yang berlainan daripada FJP. Ini menujukkan bahawa FJP cuba menonjolkan konsep Kerajaan Perpaduan (Unity Government) di dalam pemerintahan Mesir yang baru.

Dengan konsep yang ditonjolkan oleh FJP tersebut, Ahli Parlimen Parti al-Nour, Asyraf Thabit di dalam ucapan sulung beliau di Parlimen memuji langkah FJP yang tidak membolot kesemua jawatan penting di dalam negara. Sedangkan perkara tersebut boleh dilakukannya kerana FJP merupakan kerusi majoriti di Parlimen sekarang.

Langkah FJP yang memberikan jawatan dua wakil Parlimen kepada parti yang berbeza dengan perikatan parti politik FJP ini dipuji dan tuduhan sesetengah pihak bahawa FJP bakal memerintah seperti parti NDP yang diketuai Mubarak sebelum ini meleset sama sekali.

Kerajaan Perpaduan yang dibentuk oleh FJP ini akan membolehkan semua parti yang terpilih duduk dalam kerajaan dan semua parti ini ada identiti, ada syakhsiah, ada kepelbagaian dan semua parti yang dipilih berhak untuk berbincang dan membangunkan Mesir secara kolektif. Ia juga dapat mengelakkan Islamfobia kepada pemerintahan golongan Islamis kerana disertakan tayyarat yang berbeza dalam pemerintahan negara.

Kerajaan Perpaduan dalam Lakaran sejarah

Hakikatnya konsep Kerajaan Perpaduan ini juga diamalkan di Tunisia setelah golongan Islamis mendapat kemenangan yang besar di dalam pilihanraya yang lalu. Walaupun Parti An-Nahdhah memenangi majoriti 89 kerusi, tetapi An-Nahdhah hanya melantik wakil mereka iaitu Hamadi Jebali (Setiausaha Agung An-Nahdhah) sebagai Perdana Menteri bukannya Presiden.

Mereka melantik pemimpin Parti Republik yang memenangi 29 kerusi untuk menjawat Presiden Tunisia dan pemimpin Parti Ettakatol pula yang memenangi lebih 20 undian akan menjawat jawatan menteri kanan negara tersebut.

Dewan Parlimen Mesir yang mampu menampung 338 ahli Parlimen

Dari segi sejarahnya pula, sebenarnya penubuhan kerajaan perpaduan bukanlah sesuatu yang baru. Ia pernah ditubuhkan di negara-negara seperti Kanada, Israel, Kenya, Lubnan, Luxembourg, United Kingdom dan Amerika Syarikat.

Sebagai contoh, di UK kerajaan perpaduan telah ditubuhkan semasa Perang Dunia Pertama dan Kedua. Semasa Perang Dunia Pertama, kerajaan perpaduan di bawah pimpinan David Lloyd George ini mampu bertahan sehingga 1922.

Begitu juga semasa Zaman Kemelesetan (Great Depression) ekonomi yang menimpa dunia, sebuah kerajaan perpaduan telah ditubuhkan di UK pada tahun 1931 antara Ramsay MacDonald, Perdana Menteri dari Parti Buruh dan Parti Konservatif dan Liberal. Kerajaan ini pula bertahan sehingga 1945.

Itu hanyalah sebahagian daripada sejarah-sejarah pemerintahan yang mengamalkan konsep perpaduan dalam pemerintahan mereka. Berdasarkan kebanyakan sejarah dilakarkan berkenaan pendekatan "kerajaan perpaduan" ini, ia ditonjolkan sebagai kaedah terbaik untuk menyelesaikan masalah-masalah negara secara kolektif dan bersama.

Kerajaan Mesir dan Harapan Serantau

Dengan pembentukan kerajaan yang baru ini, selain daripada untuk melihat perubahan yang berlaku di dalam percaturan sosial negara Mesir, penduduk dunia juga mengharapkan agar Mesir dapat memainkan peranan mereka dalam percaturan politik di rantau tersebut.

Merenung Nasib Bumi Purba Syria

2012-01-22T06:55:00.000+02:00

Membaca artikel ini (link) membuatkan saya terdiam dan memikirkan sesuatu. Memikirkan masa depan sebuah tanah gersang yang telah melahirkan ribuan warisan ulama’ Ahli Sunnah wal Jama’ah.

Syria adalah bumi yang menghairankan dan mencabar pertimbangan akal kita. Ianya bumi purba, mungkin di antara penempatan tamadun manusia yang tertua, akan tetapi masih lagi diduduki dan menjadi rebutan ramai.

Dari bumi ini lahirnya ulama terbilang zaman berzaman, semenjak dari zaman para sahabat lagi. Warisan ilmu Islam amat terasa subur melata di bumi ini. Dalam kegemilangan sejarah ulama lampau dan kegiatan ulama semasa yang begitu meriah di bumi ini, ianya ditakdirkan telah ditadbir oleh golongan minoriti Nusairi berwajahkan Parti Baath.

Sungguh malang apabila negara yang mengasilkan ribuan ulama' warisan ASWJ ini dikuasi minoriti; Syiah Nusairi tersebut. (Boleh rujuk penulisan saya berkenaan isu tersebut sebelum ini)

Golongan minoriti yang memegang tampuk pemerintahan ini ternyata mempunyai hubungan baik dengan Iran, juga sebuah negara Syiah. Walaupun bukan dari fahaman Syiah yang sama, tetapi mereka mempunyai hubungan diplomatik yang agak erat. Jika dilihat di atas peta dunia, Syria berkedudukan strategi, mencelahi Iran, Turki dan Israel: tiga negara yang mempunyai arah yang cukup ketara perbezaaannya.

Syria juga mempunyai hubungan diplomatik dengan negara jiran terdekatnya iaitu Turki sejak sekian lama. Turki merupakan rakan dagang terbesar Syria dan kedua-duanya merupakan ahli penuh “Union for the Mediterranean” (Kesatuan Mediterranean) dan juga Pertubuhan Kerjasama Islam (OIC).

Akan tetapi, mutakhir ini pimpinan Turki dilihat oleh negara-negara jirannya seperti Iraq, khususnya Syria mungkin juga Iran sebagai kuasa pengacau di rantau itu. Bagi mereka, pimpinan Turki sekarang perlu dilemahkan, tambahan lagi dasar luar Turki yang Neo-Uthmaniyah jelas merisaukan mereka.

Neo-Uthmaniyah merupakan agenda yang dicanangkan oleh Erdogan ketika pilihanraya umum Turki yang lalu. Jelas agenda ini memberikan impak yang besar kepada kemenangan AKP di dalam pilihanraya yang lalu.

Neo-Uthmaniyah yang mempunyai kaitan dengan masa silam Turki sebagai pelindung umat Muslim kini kelihatan dihidupkan kembali melalui satu agenda dalam dasar luar Turki. Aksi Erdogan itu menegaskan kedudukan Turki sebagai pembela umat khususnya bagi negara Palestin.

Hasilnya, Turki muncul di dunia Islam sebagai pembela utama khususnya bagi negara Palestin, imej yang terus diperkukuhkan melalui pelbagai kenyataan dan tindakan. Dan di dalam isu yang berlaku di Syria, Turki melalui Menteri Luar Negerinya Ahmet Davutoglu yang menyokong penuh usaha dan keputusan yang diambil oleh Liga-Liga Arab sebelum ini, antara keputusannya ialah;

1) Menggantung keahlian Syria dalam mesyuarat Liga Arab. Pada setiap kali mesyuarat yang diadakan, Menteri Luar negara tersebut atau wakilnya tidak dibenarkan menyertai mesyuarat atau perbincangan.

2) Tidak membenarkan 17 orang kenamaan dan pimpinan tertinggi Syria memasuki mana-mana anggota Liga Arab. Antara 17 orang nama yang disenarai hitamkan tersebut ialah Maher Al-Asad, adik kandung Basyar yang juga ketua tentera selain Menteri Dalam Negeri dan Ketua Polis negara.

3) Tidak membenarkan semua bank negara Arab membuat urusan dengan Bank Syria.

4) Membekukan aset Basyar Al-Asad di negara-negara Arab.

Walaupun keputusan tersebut dilihat tidak memberi kesan yang besar kepada Basyar Asad untuk menghentikan kekejaman yang dilakukan olehnya terhadap rakyat Syria, namun sokongan yang ditunjukkan oleh Turki terhadap keputusan itu jelas merungsingkan Syria.

Bagi mereka, pemimpin Turki yang telah dijadikan wira bagi sebahagian ummah perlu dilemahkan sebelum pengaruh gaya dan pendekatannya sempat melemahkan kuasa-kuasa pemerintah di negara-negara serantau khususnya Syria.

Tiada hairanlah Syria membedil rakyat di dalam negaranya, dan berusaha untuk melemahkan kepimpinan semasa di Turki dari dalam Turki itu sendiri.

Walaubagaimanapun, melihat kepada situasi politik dan keputusan pilihanraya yang berlaku di Mesir pula, saya mengharapkan satu perubahan besar akan berlaku di rantau ini. Dengan kemenangan selesa tayyarat Islamiyyah terutamanya Parti Kebebasan dan Keadilan (FJP) yang memperolehi 235 kerusi atau 47.2% daripada 498 kerusi yang dipertandingkan, saya mengharapkan dengan perubahan dasar baru kerajaan Mesir terutamanya dasar luarnya akan dapat menangani isu Syria yang semakin merungsingkan ini.

Mesir : Percaturan Politik Yang Sangat Rumit

2012-01-20T09:39:00.000+02:00

Mesir, Syam (sekarang ini Syria, Jordan, Lubnan beserta Palestin) dan Pulau Cyprus, selain Semenanjung Arab itu sendiri, merupakan pasak-pasak yang menentukan corak politik di rantau tersebut. Perkara tersebut dapat diperhatikan sejak dari zaman selepas Rasulullah Sollallahu 'alaihi wasallam lagi. Selain Semenanjung Arab yang gersang pada hampir keseluruhannya, negeri-negeri tersebut selainnya telah merupakan negeri rebutan kuasa-kuasa dunia yang ada.

Sultan Solahuddin al-Ayubi Rahmatullahi 'alaihi telah menyerang dan menakluki Masir terlebih dahulu sebelum baginda menyerang dan menumpaskan kekuatan tentera salibiyyun di Palestine. Kedudukan baginda di Masir merupakan pemangkin bagi baginda untuk mengalahkan penaklukan tentera salibuyyun di Palestin.

Di Mesir sendiri, baginda telah menukarkan penguasaan Mesir dari pemerintahan Syiah Fatimiyyah kepada pemerintahan Ahli Sunnah Wal Jamaah. Al-Azhar yang sebelumnya merupakan pusat pendidikan Syiah telah ditukar menjadi gedung pendidikan yang menghasilkan ribuan ulama ahli sunnah zaman berzaman.

Mesir dalam lipatan sejarah sememangnya menjadi pemangkin kepada penguasaan Islam bagi rantau tersebut. Hal itu lah yang agaknya turut disedari oleh pihak strategist Israel, kedudukan Mesir adalah faktor penting dalam percaturan ehwal rantau tersebut bahkan seantero dunia.

Pemimpin Perancis, Napolean Bonaparte pernah berkata, “Mesir ialah negara paling penting di dunia,” menjelaskan kepentingan negara Arab itu kepada kuasa-kuasa dunia semasa era empayar satu masa dulu.

Apapun yang mendasari pandangan Bonaparte itu, kepentingan Mesir di dunia dapat diperhatikan dan dirasakan pada masa ini, ketika negara Mesir sedang dalam proses melalui satu perubahan besar. Kuasa-kuasa Israel, Amerika Syarikat, Eropah, Turki dan Iran semuanya bakal terkesan sekiranya dan apabila perubahan yang benar-benar mengubah dasar negara Mesir berlaku.

Israel jelas sekali merupakan kuasa yang akan paling terkesan, disebabkan sempadan dan sejarah yang mengikat kedua-dua pemain penting Timur Tengah itu. Mesir kekal sebagai satu-satunya negara yang mampu berperang secara terus dengan Israel, seperti yang telah dilakarkan oleh sejarah. Apapun keputusan peperangan masa silam, faktor ini tetap dipandang berat oleh rejim Zionis itu.

Keputusan terkini yang menunjukkan FJP mendahului dengan selesa

Kerisauan tersebut mungkin semakin jelas kelihatan sekarang. Selepas melihat keputusan pilihanraya ketiga-tiga fasa pilihanraya Dewan Rakyat yang lalu, segala hipotesis jangkaan sudah dapat diagak. Ikhwan Muslimin yang merupakan tayyarat Islamiyyah yang terbesar di Mesir melalui Parti Kebebasan dan Keadilan (FJP) setakat ini telah mendapat kedudukan selesa sebanyak 46 peratus diikuti Parti Nour (Salafi).

Kedua-dua parti islamis ini telah muncul sebagai gelombang politik utama di Mesir, selanjutnya melahirkan tandatanya tentang corak-gaya pemerintahan negara mesir pada masa hadapan. Perubahan berlaku terlalu pantas dan banyak juga elemen-elemen yang mengejutkan, kabur, dan mungkin tidak dapat diagak. Amat sukar untuk mengenalpasti bukan sahaja siapakah dia protagonis tetapi juga pakatan baru yang akan mencorakkan perubahan bersejarah ini.

Walaubagaimanapun, satu perkara yang perlu diambil perhatian adalah penglibatan salafi dalam kancah politik. Dalam kurang daripada enam bulan, salafi telah berubah seluruhnya daripada posisi keagamaan dan juga ideologinya terhadap Demokrasi. Dahulunya, pemimpin mereka telah berulang kali mengeluarkan penyataan bahawa “demokrasi” itu adalah tidak islamik, bukan daripada ajaran Islam yang juga membawa kepada kekufuran, dan mengatakan bahawa seorang yang benar-benar muslim tidak sewajarnya mengambil bahagian dalam pilihanraya atau politik seluruhnya kerana akar sistem yang digunakan secara keseluruhannya itu sendiri bersalahan dengan islam.

Kemudian secara tidak disangka-sangka, mereka telah menubuhkan sebuah parti, dan mula bergiat aktif diseluruh pelusuk negara mengedarkan risalah-risalah, berkempen untuk meraih undi. Perubahan 180 darjah ini sangat drastik, mengejutkan dan menimbulkan tandatanya. Bagaimana mereka boleh mengisytiharkan secara rasmi sesuatu yang mereka sebut sebagai kufur sebelum ini sebagai islamik?

Keresahan dan persoalan ini juga ditimbulkan oleh Tariq Ramadhan yang merupakan seorang professor dalam kajian Islam kontemporari di dalam Fakulti Kajian Ketimuran di University Oxford dan juga merupakan anak kepada pengasas Ikhwan Muslimin, Imam Hasan al-Banna di dalam kebanyakan artikel beliau apabila membahaskan politik yang berlaku di Mesir kini.

Walaubagaimanapun, ini bukanlah kali pertama kita melihat perubahan yang berlaku dalam kalangan organisasi-organisasi Literalis dan juga Tradisionalis. Dalam sekitar pertengahan tahun 90-an di Afganistan dan Pakistan, Parti Taliban menolak untuk mempertimbangkan penyertaan mereka terhadap politik; bagi mereka ia salah di sisi Islam. Dan dalam kurang daripada 8 bulan, mereka telah merangka dan membentuk parti yang memberi gelombang politik yang terutama di Afghanistan.

Kemudian kita diberitakan bahawa, rupa-rupanya mereka telah diasak dan dipaksa oleh pemerintah Saudi (walaupun pemerintah Saudi memandang ideologi Taliban sebagai salah satu cabang ideologi yang telah terpesong) sebagai respon kepada strategi Amerika di rantau itu.

Amerika syarikat tidak pernah ada masalah dalam mengadakan hubungan dengan kumpulan-kumpulan Islam literalis. Realitinya, seperti yang telah berlaku di Afganistan, dan juga mesir sekarang. Puak salafi sedang bermain suatu permainan yang bercanggahan, mereka telah menerima pakai suatu yang baru untuk mereka dalam posisi islam.

Banner yang digantung di wilayah Gharbiyah ini membukti Parti Al-Nour sanggup bersekongkol dengan siapa saja demi mengalahkan FJP. Kali ini bersama orang kuat Mubarak, Solah El-Hisowi. Hisowi merupakan puak fulul, bekas parti Mubarak NDP yang banyak membuat kerosakan sewaktu memerintah Mesir sebelum ini.

Akan tetapi selepas melihat corak politik yang dimainkan oleh salafi sehingga sanggup berpakat dengan fulul (parti-parti bekasan pro-Mubarak) untuk mengalahkan FJP, ia seakan-akan ada sesuatu yang pelik sedang berlaku. Parti Al-Nour seakan-akan mempunyai peranan lain dalam “Egypt Equation”.

Seakan-akan sebuah parti yang disponsor dan disokong dari sudut kewangan dan juga ideologi oleh kerajaan Saudi sebagaimana yang berlaku di Afghanistan dahulu. Ia mungkin akan muncul sebagai satu catur strategi Amerika di Mesir. Sebab itu saya menyambut baik keputusan FJP untuk tidak bergabung dengan Al-Nour dalam pakatan politik, apabila melihat corak permainan politik mereka.

Walau apa yang telah kita saksikan sepanjang beberapa minggu kebelakangan ini, saya berpendapat adalah lebih baik untuk kita berhati-hati dalam membuat kesimpulan. Mesir adalah sebuah negara yang kritikal di Timur Tengah, sungguh sukar untuk mengjangkakan perjalanan politiknya.

Yang sahihnya, Amerika Syarikat dan Israel tidak akan berdiam diri untuk menonton rakyat Mesir memilih FJP, yang mana ideologinya sama seperti parti Hamas (berhubungan isu konflik Palestin-israel). Kita mendoakan agar Mesir kembali memainkan peranannya sebagai pencorak politik serantau dan juga kekal sebagai kiblat ilmu bagi pencinta ilmu seantero dunia.

Syria : Bahana Bumi Ulama' Dikuasai Minoriti

2012-01-17T07:39:00.002+02:00

Sejarah pernah melakarkan bahawa bandar Hama dan Halab adalah dua bandar yang pernah musnah teruk akibat serangan tentera pada tahun 1982. Kedua bandar ini dikepung ketika musim sejuk dan dibedil dengan dahsyatnya. Banyak kematian di pihak orang awam dan pejuang Ikhwan al-Muslimin di dua bandar ini. Kedua-dua bandar ini merupakan bandar yang banyak melahirkan para ulama Sunni zaman berzaman.

Ironinya politik negara Arab, tampuk kuasa politik dan ketenteraan Syria dikuasai dengan ketatnya oleh puak minoriti, iaitu Syiah Nusairi. Mereka asalnya penduduk pergunungan yang tidak sangat terdedah kepada pelajaran dan kemajuan, tetapi tokoh-tokoh dari kalangan mereka lah yang memang sedang berkuasa sepenuhnya di Syria.

Ijma’ ulama Sunni telah menyatakan bahawa Nusairi bukan lagi ahlul kiblat. Mereka disebut sebagai golongan ghullat termasuk puak Druze yang ramai di Bukit Golan dan Lubnan. Merekalah yang hakikatnya sedang menguasai politik Syria sekarang.

Dalam lipatan sejarah, Syria merupakan sebuah negara di tanah purba yang majoriti rakyatnya adalah pengikut Ahli Sunnah wal Jamaah, bahkan ianya adalah bumi subur yang melahirkan ramai ulama yang terbilang dari dulu sehingga sekarang. Dalam lakaran sejarah, kita akan sebut dengan penuh kekaguman dan ta’zim kepada nama-nama besar umpama Imam Ibn Kathir, Imam Zahabi, Imam Ibn Taimiyyah, Imam Abdul Ghani an-Nablusi, Imam Ibn Arsalan, Imam Ibnu Qayyim dan ramai lagi.

Di Syria juga bersemadinya jasad-jasad pejuang yang sangat dicintai Rasulullah umpama Saiyyidina Bilal, Saiyyidina Abu Darda, Saiyyidina Khalid al-Walid, Saiyyidina Abu Hurairah. Tanah Syria juga terdapatnya kubur tokoh Islam umpama Imam Ibn Arabi, Sultan Salahuddin al-Ayubbi dan deretan nama-nama besar dalam lipatan sejarah ummah.

Sementara di zaman ini kita akan sebut Syeikh Abdul Fatah Abu Ghuddah, Syeikh Said Hawwa, masyaikh dari keluarga Zuhaili, keluarga Syeikh Soleh al-Farfour, Syeikh Mustafa Siba'ie, Syeikh Abdullah Nasih al-Ulwan, Syeikh Muhammad al-Ya’kubi, Syeikh Ali as-Sabouni dan lain-lain tokoh yang begitu banyak.

Bagaimana kita dapat mengerti tanah yang begitu subur melahirkan para ulama tetapi telah dikuasai oleh golongan minoriti Nusairi? Tiadalah Allah menentukan sesuatu dengan sia-sia, mungkin ada asrar di sebalik semua ini. Wallahua’lam

Kita juga mengetahui sikap ulama Syria terbagai kepada dua; satunya golongan yang menentang penguasaan golongan minoriti Nusairi, kebanyakan mereka terusir dari tanah air mereka atau diancam oleh pihak berkuasa. Sementara satu lagi tidak mahu mencampuri urusan politik; mereka mahu menyampaikan ajaran agama kepada ummah dan mentazkiyyahkan jiwa ummah. Mereka mahu berada mengatasi kemelut kuasa. Untuk berada di kedua-dua pendirian ini adalah sesuatu yang sangat mencabar.

Mengikut pendedahan yang telah didedahkan oleh Syeikh Hassan Al-Hindawi yang merupakan pembantu khas Dr. Yusuf al-Qaradawi, revolusi yang telah berlaku di Syria telah dijadikan peluang untuk mereka (Nusairi) membantai sekejam-kejamnya golongan Sunni. Hal ini kerana, di dalam aqidah Syiah, membunuh golongan Sunni yang digelar sebagai Nasibi adalah sangat afdhal dan besar pahalanya.

Antara punca berlaku revolusi di Syria mengikut apa yang telah dikongsikan oleh syeikh adalah apabila ada sekumpulan kanak-kanak dalam bilangan seramai 28 orang bermain-main dan telah menconteng sesuatu di dinding sekolah mereka. Apa yang ditulis oleh kanak-kanak ini ialah " شعب يريد اسقاط النظام" (Rakyat mahu jatuhkan kerajaan).

Slogan ini adalah slogan yang telah dilaungkan di negara-negara yang berlaku revolusi seperti di Mesir, Tunisia dan Libya, ia merupakan slogan keramat dan begitu ditakuti oleh pemimpin berkuku besi terutamanya pemimpin dunia Arab kini. Apabila kerajaan mengetahui berkenaan perkara ini, pasukan keselamatan Syria telah menangkap kanak-kanak tersebut.

Mereka telah diseksa dengan cara mencabut kuku-kuku kaki dan tangan mereka. Salah seorang kanak-kanak itu telah meninggal dunia dan keluarga mereka telah menuntut mayat tersebut serta meminta kanak-kanak yang lain dilepaskan.

Regim Basyar Asad La'natullah telah meletakkan syarat apabila mahu kanak-kanak tersebut dilepaskan, mereka perlu memberi wanita-wanita dalam kalangan mereka untuk dinikahi oleh puak regim Basyar Asad La'natullah. Perkara ini merupakan sesuatu yang begitu menghinakan, lalu berlakulah revolusi di Syria. Dan sehingga kini, regim zalim itu masih membantai dan menghirup darah-darah rakyat mereka yang inginkan regim zalim ini dijatuhkan.

Maklumat terbaru perkembangan revolusi rakyat di Syria, saat ini Ikhwan Muslimin Syria yang turut menyertai kebangkitan rakyat kini terpaksa memikul senjata bagi mempertahankan diri. Hal ini kerana mereka berhadapan dengan serangan dan keganasan tentera rejim Basyar Assad La'natullah yang mendapat bantuan khas tentera dari Iran, "Hizbollah" dari Lubnan dan Militia al-Mahdi Iraq (militan Syiah paling ganas di Iraq).

Mereka menamakan tentera 'SEJUTA' yang berlepas ke Syria semata-mata bagi membantu regim dari parti Baath Assad la'natullah memerangi kaum muslimin Sunni di sana.

Kita menantikan negeri Shams yang aman, yang akan menjadi tempat perlindungan kepada sebahagaian ummah dari kawasan lain yang berdepan dengan kekacauan. Negeri Shams akan kekal sebagai lubuk ilmu ahlu Sunnah.

Dari ulama’nya kita memanfaatkan pencarian kita dalam memahami ajaran Islam. Tetapi saya sangat sedih dan pilu dengan keadaan negara-negara Islam lain yang hanya memejamkan mata melihat ribuan darah rakyat Syria dihirup oleh regim la’natullah ini.

p/s : Jom kita "like" page ini Rakyat Malaysia Bersama Revolusi Syria.

Syahidnya Ulama' Al-Azhar Pertahankan Thawrah

2011-12-17T08:14:00.002+02:00

Syahidnya seorang ulama' azhari kesayangan ummah. As-syahid Fadhilatul Syeikh Imaduddin Effat merupakan setiausaha fatwa Darul Iftak Misriyyah yang telah kembali ke rahmatullah akibat terkena tembakan di dada ketika berada di Syari' Majlis al-Wuzara' jam 6.30 petang semalam (waktu Mesir).

Beliau merupakan seorang ulama besar yang amat wara' dan zuhud dengan ilmunya. Seorang yang pakar fiqh sehingga digelar oleh anak murid beliau sebagai mufti yang paling faqih dan juga pakar dalam ilmu Qiraat dan Lughah.

Ketika dalam kelas pengajian

Beliau bukan sahaja seorang yang faqih yang bidang keilmuan malah beliau juga merupakan insan yang sangat cintakan kepada jihad. Cintanya kepada jihad dan sensitiviti beliau terhadap umat Islam jelas dalam kebanyakan majlis ilmu beliau sekalipun melalui sindiran terutama semasa Israel menyerang Gaza dan pendirian kerajaan Mubarak terhadap rakyat Palestin.

Beliau diantara ulama’ Azhar yang pernah berfatwa tidak harus kepada mana-mana lelaki mukallaf berdiam diri di rumah bermula 27 Januari yang lalu dan mereka yang terbunuh pada detik-detik thawrah yang lalu mendapat pahala syahid daripada Allah.

Perhimpunan yang diadakan di Qasr el Aini semalam adalah disebabkan penentangan rakyat Mesir terhadap tangan-tangan kotor yang cuba menggagalkan pilihanraya Parlimen yang sedang berjalan kini.

Ternyata dua fasa pilihanraya yang telah berakhir menunjukkan penguasaan besar tayyarat Islamiyyah, ini cukup menakutkan pihak musuh.

Syeikh bersama syabab Mesir di Medan Tahrir

Ramai pihak yang marah dengan pihak kerajaan sementara di atas apa yang telah berlaku semalam. Pimpinan Ikhwan Muslimin telah mengeluarkan kenyataan rasmi dengan menuntut beberapa tuntutan kepada pihak kerajaan, antaranya ialah :

1) Pihak ketenteraan perlu memohon maaf dengan rakyat disebabkan jenayah yang telah dilakukan semalam.

2) Meneruskan pilihan raya parlimen seperti yang dirancang dan menyerahkan kuasa kepada orang awam sebelum akhir bulan Jun 2012.

3) Penyiasatan secara adil dan bebas dengan apa yang telah berlaku semalam dan mengumumkan secara terbuka hasil siasatan pada masa tertentu.

Dibimbangi dengan apa yang berlaku semalam seolah-olah ada pihak yang cuba melaga-lagakan institusi agama dengan pihak ketenteraan.

Nota : Jenazah syeikh yang diuruskan sendiri oleh Fadhilatul Mufti, Syeikh Ali Jum'ah semalam akan disolat selepas atau sebelum zohor (diminta datang awal) di Masjid al-Azhar pada hari ini.

"Sesungguhnya kamu telah membenarkan Allah ya Syeikh dan Allah telah membenarkan kamu (syahid)" Alfatihah.

Dokumen el-Selmi Perosak Revolusi 25 Januari?

2011-11-17T21:40:00.001+02:00

Pada mulanya saya agak pelik dengan pengisytiharan Ikhwan Muslimin secara rasmi bersama pakatan beberapa parti politik yang lain untuk menyertai perhimpunan jutaan rakyat Mesir yang akan diadakan esok (18 November 2011).

Satu perhimpunan besar-besaran di Medan Tahrir yang akan menghimpunkan jutaan rakyat Mesir yang dinamakan perhimpunan " جمعة حماية الديمقراطية " (Jumaat Melindungi Demokrasi).

Perhimpunan ini diadakan adalah kesinambungan daripada perjumpaan yang diadakan pada 13 November lalu yang dihadiri oleh Ikhwan Muslimin, parti-parti tahaluf Demokrathiyyah liajli Misr (18 parti) termasuk Hizbul Hurriyyah wal 'Adalah, 7 orang calon-calon presiden dan juga beberapa NGO lain. Perjumpaan tersebut membincangkan berkenaan perjalanan pilihanraya Mesir yang dirasakan ada pihak-pihak yang cuba menggagalkan perjalanan demokrasi tersebut.

Perjumpaan yang dibuat pada 13 November yang lalu

Gabungan itu menegaskan bahawa ia berpegang teguh kepada dokumen panduan yang telah dipersetujui dokumen Al-Azhar, dokumen parti, dan ia akan mengambil bahagian dalam melindungi demokrasi yang merupakan matlamat yang paling penting dalam revolusi 25 Januari.

Antara fokus penting yang hendak dicapai dalam perhimpunan esok adalah ;

1) Menolak ketenteraan negara dan menolak segala bentuk jagaan institusi yang akan datang. Mereka juga menolak dan minta dimansuhkan secara keseluruhan dasar-dasar perlembagaan yang dibentuk melalui “Dokumen el-Selmi”
2) Jadual waktu untuk penyerahan kuasa kepada kerajaan pilihan rakyat selewat-lewatnya April 2012.

Jika sebelum ini IM dilihat sebagai mengambil jalan hanya menumpukan usaha menggiatkan kempen bagi menghadapi pilihanraya tidak lama lagi, tetapi keputusan rasmi yang dikeluarkan baru-baru ini sedikit berbeza apabila bersedia untuk menyertai perhimpunan tersebut kerana ia berkaitan dengan kedudukan kuasa tentera apabila kerajaan baru dibentuk tidak lama lagi.

Hal ini kerana, mengikut persepsi awal bahawa IM melalui Hizbul Hurriyyah wal ‘Adalah sedang mendominasi hati rakyat melalui tahaluf siyasiy yang dibuat bersama parti lain dengan nama Tahalluf Dimokrathiyyah Liajli Misr.

" جمعة حماية الديمقراطية " (Jumaat Melindungi Demokrasi)

Saya membuat andaian bahawa strategi yang cuba digunapakai oleh “para perosak” revolusi 25 Januari yang lalu melalui “Dokumen el-Selmi” adalah sama dengan apa yang telah berlaku di Turki setelah kejatuhan Kamal Attaturk yang menjadikan kuasa tentera boleh menggugat kerajaan yang baru untuk mengekalkan dasar sekular.

“Dokumen el-Selmi” yang meletakkan kuasa tentera sebagai penyelamat diatas perlembagaan sepertimana yang pernah berlaku di Turki. Dengan dokumen ini, membolehkan pihak tentera untuk membubarkan parlimen jika kerajaan sedia ada kelak dilihat melanggar atau menyalahi perlembagaan.

Jika dilihat kepada sejarah di Turki, tentera Turki melakukan rampasan kuasa pada 1960, 1971 dan 1980 disebabkan kuasa tentera pada ketika itu boleh menggugatkan kerajaan yang ada ketika itu. Pada 1997, tentera mengetuai kempen yang memaksa peletakan jawatan kerajaan parti Islam pertama yang diketuai mentor Erdogan, Necmettin Erbakan. Begitu juga dengan beberapa operasi ketenteraan yang dilakukan seperti Operasi Sledgehammer yang dilihat berbahaya kepada kerajaan yang baru.

Oleh kerana itu, tindakan atau desakan yang dibuat terutamanya di dalam perhimpunan esok dilihat satu usaha untuk memberi amaran kepada pihak ketenteraan agar menyerahkan kerajaan secepat mungkin kepada pilihan rakyat.

Hal ini untuk mengelakkan sejarah yang berlaku di Turki tidak akan berulang sekiranya golongan Islamis memenangi pilihanraya Mesir yang dijangka 28 November nanti untuk fasa yang pertama.